"MyśIę, więc jestem". Kartezjusz, 1596-1650
Podobno niewiedza uszczęśliwia.
Po raz pierwszy w życiu zgadzam się z tym.
Wolałbym...
nigdy nie odkryć tej straszliwej prawdy.
Już za późno, a kiedy
oni się dowiedzą, będą chcieli mnie uciszyć.
Dlatego spisuję tu wszystko na twój użytek.
Tylko tobie mogę to powierzyć.
Tylko ty być może zrozumiesz.
Powodzenia, przyjacielu.
Dziękujemy za pobyt u nas.
Pan Fuller, jak się cieszę.
Stolik ten co zawsze?
Nie. Dziękuję, Gene.
To Erika.
Jest z Toledo.
Ashton, wyświadczysz mi przysługę?
Umówić pana z nią?
Proszę...
zatrzymaj ten list.
Zgłosi się po niego niejaki Douglas Hall.
Pamiętaj, bardzo mi zależy, żeby go dostał.
To bułka z masłem.
Do domu?
Tak, Charlie.
Karma się skończyła.
Dla kota? Kupię rano.
Znowu paliłeś.
Ładowanie zakończone.
Połączenie z symulacją przerwane.
Martini, proszę.
Martini.
A oliwka?
Oliwki się skończyły.
Może precla?
Nie, dziękuję.
Zostaw wiadomość po sygnale.
Douglas, to ja.
Słuchaj, wpadłem na coś niesamowitego.
To wszystko zmienia.
Nie wiem...
Nawet nie wiem, od czego zacząć.
Co ty robisz?
Są dla ciebie wiadomości.
Trzy nowe wiadomości.
Pierwsza: godzina 5:25.
Douglas, tu Hilary. Zadzwoń do Marshalla.
Dział prawny czeka na umowę.
Wpołudnie sprowadzę do biura notariusza.
Druga: godzina 5:48.
To znowuja. Proszę, zadzwoń, gdy wstaniesz.
Trzecia: godzina 6:13.
Panie Hall, mówi detektyw McBain.
Proszę do mnie zadzwonić.
Mój numer 555-7876.
Jestem detektyw Zev Bernstein.
Pan wybaczy tę porę.
To detektyw McBain.
Pan Hall?
Dzięki za przybycie.
Gdzie on jest?
- Może kawę? - Nie, dziękuję.
To on?
Znaleźliśmy go koło Spring i Grand.
Chyba wpadł na kogoś, kto nie prosił tylko o dolara.
Pociął go jak szynkę.
Zabrał wszystko: portfel, karty.
Udany napad.
Co pana z nim łączyło?
Pracowałem z nim od 6 lat.
Był moim szefem.
I przyjacielem.
Może papierosa?
Nie palę.
Znaleźliśmy to przy nim.
Recepta zaprowadziła nas do lekarza.
Fuller podał pana jako kontakt w nagłych wypadkach.
Nie miał rodziny?
Nie miał.
Jest pan pewny?
Powiedziałby mi.
Kto mógł go zabić?
Wszyscy go lubili.
Możemy się przejść?
Albo zapraszam do mojego biura, jeśli pan woli.
W porządku.
Czym pan się zajmuje?
Oprogramowaniem.
Proszę wyprowadzić rano samochód.
- Dobrze płacą, co? - Starcza mi na życie.
- To jego biuro. - Mógłbyś mieć własny dom.
Codziennie widzę takie ogłoszenie...
"Mógłbyś mieć własny dom. Apartamenty w centrum".
Ale tego bym się nie spodziewał.
Fuller żył tą firmą. Tutaj pracował i mieszkał.
Na czym dokładnie polega ta praca?
To pana nie zainteresuje.
Płacą mi za ciekawość.
Badania komputerowe.
Fuller odkrył...
zupełnie nowe możliwości.
To delikatne kwestie.
Nie mogę o tym mówić.
Kupa forsy, co?
To biuro musi być warte kilka milionów.
Zaleta tej roboty.
Ta robota ma chyba wiele zalet.
Czym mogę służyć?
Rozmawiałam z nim 2 dni temu.
A teraz już go nie ma.
Jestem Jane Fuller.
Córka Hannona.
Przykro mi. Douglas Hall.
Zawsze chciał, bym pana poznała.
Nigdy nie wspominał, że ma córkę.
Nie?
Dzisiaj przyleciałam z Paryża. Miałam się z nim spotkać.
Za późno.
Moje kondolencje, pani Fuller.
Detektyw McBain.
Mam do pani kilka pytań.
- Oczywiście. - Wybaczy pan, panie Hall?
Oczywiście.
Czy my się już spotkaliśmy?
Nie, to niemożliwe.
Pani mi kogoś przypomina.
Miło było panią poznać.
Cześć, Whitney. Jak leci?
Pocięli go jak zwierzę.
I za co?
To był Einstein naszych czasów. Co za strata.
Co się działo, gdy mnie nie było?
Często wchodził do systemu.
Nie wiedziałeś o tym?
Test miał być za kilka miesięcy.
To prawda, ale on szedł na całość.
Co miałem zrobić? Znasz go przecież.
Były problemy?
Nic mi nie mówił.
Mówił ci kiedyś, że ma córkę?
- Jak to? - Jest na górze.
Żartujesz.
John, potrzebny mi numer tej taksówki.
Nie ma potrzeby.
Pojechała do hotelu Omni.
Detektyw McBain.
Pan wybaczy zawód.
Znajdę Douga.
Chciałbym z panem porozmawiać.
Czemu?
Mam znaleźć zabójcę?
Oczywiście.
Więc to wielka gra komputerowa?
Nie, bo nie potrzebuje gracza, żeby funkcjonować.
Jej elementy to uczące się cybernetyczne istoty.
- Co? - Elektroniczne symulacje postaci.
One zamieszkują system.
MyśIą,
pracują,
jedzą.
Pieprzą się?
Wystarczy powiedzieć, że nas naśladują.
Już uruchomiliśmy prototyp: Los Angeles, rok 1937.
1937?
Na początek Fuller chciał odtworzyć epokę swojej młodości.
To jest tak...
mózg wklucza się w system...
a ja przenoszę się do roku 1937.
Ciało zostaje tutaj...
i podtrzymuje świadomość postaci.
il jedna taka postać wspięła się po kablu
i zabiła stwórcę?
Pani Fuller już przybyła?
Pani Fuller.
Złapałem panią.
Pan Hall.
Co pan tu robi?
Chodzi o pani ojca.
Podobno pani z nim niedawno rozmawiała.
Może mi pani coś o tym opowiedzieć?
Wydał się pani dziwny?
Ostatnio żył w dużym stresie.
Prosił, żebym tu przyleciała i pomogła mu w firmie.
Zarządzać nią?
Zamknąć ją.
Pracowałem z nim od 6 lat. Gdyby chciał ją zamknąć...
to by mi o tym powiedział.
O mnie panu nie powiedział.
Żałuję, że nie.
Miło panią widzieć.
Przepraszam za spóźnienie. Przejrzał pan papiery?
Tak. Sądzę, że mamy duże szanse.
Firma wkrótce będzie pani.
- Duże szanse? - Chodzi o to, że ojciec
zmienił testament na korzyść pracowników.
Zresztą pierwsza wersja też pani nie uwzględnia.
Ale, jak już mówiłem, mamy duże szanse.
Kto obejmie firmę?
Douglas Hall.
Nieźle.
Firma warta 2 miliardy.
Dziwne. Fuller zmienił zdanie tuż przed śmiercią.
Byłem wtedy w samolocie.
Ochrona twierdzi, że Fuller opuścił biuro o 23:30.
Pan wylądował wcześniej.
Sekcja wykazała, że zmarł o północy.
- Mógł go pan spotkać. - Ale nie spotkałem.
- Wróciłem do domu. - Bez kontaktu?
Żadnych telefonów, wiadomości?
Żadnych.
To zabawne.
Sprawdziliśmy to.
O 23:02 wykonał telefon ze swojej karty.
Cholera!
Na pański numer.
Prosiłbym, żeby przez kilka dni został pan w mieście.
I niech pan naprawi tę grę.
Pękła sprężyna.
Żadnych wiadomości.
Przywróć.
By odsłuchać stare wiadomości, wciśnij "przewiń".
- Wczoraj, 14:45. - Udało mi się przełożyć...
- Wczoraj, 17:14. - Panie Hall...
- Wczoraj, 23:02. - Douglas, toja.
Słuchaj, wpadłem na coś niesamowitego.
To wszystko zmienia.
Jestem w barze, róg Main i 7.
Gdyby coś mi się stało, zostawiłem ci wiadomość w systemie.
Dałemją...
Ty tutaj?
DOSTĘP WZBRONIONY Dostęp: Fuller
Co się dzieje?
Próbuję się dostać do plików Fullera.
Po co?
Dzwonił do mnie przed śmiercią.
- Wiedział, że coś mu grozi. - Powiedziałeś policji?
Dlaczego?
Zostawił mi też wiadomość w systemie.
Douglas, proszę. To moja działka.
OTWARTE
Spis elementów programu, z którymi miał tam kontakt.
Może tam wejdę.
Jeśli myślisz o tym, o czym ja,
to nawet o tym nie myśI.
Pomóż mi.
Nie i koniec. Nie pomogę ci.
- To duże ryzyko. - Muszę tam iść.
Możesz zginąć.
Gliny sądzą, że to ja.
I mogą mieć rację.
- Co? - Wszystko wskazuje na mnie.
Szczerze mówiąc, sam już nie wiem, co jest prawdą.
Albo zabiłem Fullera i tego nie pamiętam, albo mnie wrabiają.
Jedyna wskazówka jest w tej maszynie.
Musisz mi pomóc ją odnaleźć.
Nastawię na godzinę.
Nastaw na dwie.
Lepiej na jedną.
2 godziny, Whit.
Im krócej, tym bezpieczniej.
120 minut.
120 minut. Uruchom licznik.
- GRACZ: DOUGLAS HALL - Przygotowuję ładowanie.
POSTAĆ: JOHN FERGUSON DOPASOWANIE
- Program gotowy do ładowania. - DOPASOWANIE ZAKOŃCZONE
Pan Grierson, West Winston 117, Pasadena.
TRANSFER ŚWIADOMOŚCI
Zaczynam.
Ładowanie zakończone.
Pięć centów!
Jest mi pan winien 12 dolarów i 5 centów.
Proszę pana!
Nie mam tyle czasu!
Ferguson, coś nie tak?
John?
Przepraszam, zaraz ktoś go zastąpi.
Boże.
- Papierosa? - Nie palę.
Od kiedy?
Słuchaj, John.
Może...
Może zrobisz sobie przerwę?
Wyjdź na powietrze.
Okropnie wyglądasz.
Wyglądam świetnie.
Dodatek! W katastrofie zeppelina zginęło 35 osób!
Może gazetę? Tylko 5 centów.
Uważaj, kolego!
- Ile do Pasadeny? - 90 centów.
- Jeśli zapomnę o liczniku. - Rozumiem.
To tutaj, Winston 117.
- Może pan poczekać? - Z przyjemnością.
U GRIERSONA
- Chętnie służę pomocą. - Dziękuję.
Pan jest właścicielem?
Niewiele tego...
ale to moje.
Szuka pan czegoś konkretnego?
Był taki naukowiec...
napisał kilka książek...
o półprzewodnikach i wadach...
mikrochipów 64-bitowych.
Mikrochipy.
Półprzewodniki.
Rok wydania?
Początek lat 70.
Hannon Fuller.
1870.
Nie, nigdy o nim nie słyszałem.
Hannon Fuller, 1870. Mikrochipy.
Ale muszę przyznać, że z techniką jestem trochę na bakier.
Był pan tu już? Wygląda pan znajomo.
Nazywam się Douglas Hall.
Nazwisko nic mi nie mówi.
Po prostu pańska twarz
wydaje mi się znajoma. Późno już.
Chciałbym już zamknąć.
Oczywiście.
- Miło mi. - Mnie też, panie Hall.
1257 Palo Alto Road, La Cienega Heights.
To chyba tu.
Przepraszam. Szukam Bridget Manilla.
Po co?
- Chcę jej zadać kilka pytań. - Dostała pracę. Jestem jej matką.
Gdzie mogę ją znaleźć?
Jest pan gliną?
Niech pan posłucha.
Ona nie robi już nic złego.
Niech pan nie wpędzi jej
w kłopoty. Jest w Hotelu Wilshire Grand.
BULWAR WILSHIRE
Witamy w Hotelu Wilshire Grand.
Ja do Bridget Manilli.
Jest tam, druga od końca.
Bridget?
Twoje nazwisko podał mi przyjaciel.
Przyjdź później. Jestem zajęta.
Fuller.
Szef jest bardzo surowy. Musisz zaczekać.
Nie mogę czekać aż tak długo.
Pogadaj z Ashtonem.
Bridget, uważasz czy nie?
Dziękuję.
Przepraszam. Szukam Ashtona.
Tam.
Ashton, ktoś cię szuka.
Szczęściarz. Dopiero co otworzyłem.
Coś nie tak?
Bridget mnie przysłała.
Czym mogę służyć?
Znasz faceta o nazwisku Hannon Fuller?
Pija martini z ginem i oliwką.
- Był tu ostatnio? - Dlaczego?
To mój kumpel. Nie wrócił do domu
i żona się martwi. Jestem Douglas Hall.
Żona się martwi?
Na to nie ma rady.
Czego się napijesz?
Więc, czy...
Fuller często tu przychodzi?
Raczej tak.
Co robi?
To co wszyscy: pije, tańczy, bawi się.
Przede wszystkim się bawi.
To pies na dziewczyny.
Dziewczyny?
Podobno pan go zna.
Tak myślałem.
Śpieszy się pan?
Może przypadkiem przedwczoraj z nim rozmawiałeś?
Tak.
Wspominał o mnie? Dał ci coś dla mnie?
Co takiego?
- Wiadomość, list. - Przykro mi.
Może jeszcze z kimś rozmawiał?
Mam dużo pracy.
Słuchaj...
jeśli chcesz, tobie też mogę coś załatwić.
Masz na coś ochotę?
Gdzie jest toaleta?
Odliczanie trwa.
Ładowanie zakończone Kontakt przerwany
TRANSFER ZAKOŃCZONY
Douglas Hall! Człowieku!
Nic ci nie jest?
Na pewno? Spokojnie.
Spokojnie, człowieku.
120 minut.
To za długo. Igrasz z ogniem.
Muszę się napić. Daj mi wody.
Panie Hall, zostawił pan płaszcz i kapelusz.
Nazywam się Ferguson. Johnny Ferguson.
Coś nie tak?
Pana drink.
- Co się stało? - Co się stało?
Przekaz pamięci nawalił.
Zaczęły się mieszać!
Mało brakowało, a wylądowałby tu Ferguson.
Masz papierosa?
Jasne.
Dziękuję.
Mogę o coś zapytać?
Gdzie ja jestem?
Działa?
Jeszcze jak!
Działa.
Co z Ashtonem?
- Barmanem. - Ma lepszą fryzurę niż ty.
Znacznie lepszą.
Chciałbym sam to zobaczyć.
Jak oświetlenie? I dotyk?
Barwa trochę siada, ale postaci tego nie widzą.
Jacy są?
Prawdziwi jak ty i ja.
Stary miał rację! Tyle lat pracy!
Dowiedziałeś się, co on tam robił?
Sypiał z dziewczynami.
Nabierasz mnie.
Panie Hall?
Jakiś człowiek do pana.
Dzięki. Niech rano zadzwoni do biura.
Mówi, że to pilne. I że znał Fullera.
Więc znał pan Fullera?
Pan jest Hall?
Słucham, panie...
Tom Jones.
Jak ten piosenkarz.
Nie tutaj.
O czym chce pan rozmawiać?
O tej nocy, kiedy on zginął.
Zaraz wracam, Joe.
Gdzie pan go spotkał?
W moim barze.
Czekał na pana.
O tym chciał pan ze mną rozmawiać?
Nie. O pieniądzach.
- Chodzi o siedmiocyfrową sumę. - Pieniądze?
Nie udawaj.
Sądzisz, że to ci się uda?
Co się uda?
To ty go załatwiłeś, dupku!
Czekał w barze. Odebrałeś go
i razem wyszliście. Nikt go już nie widział.
Kapujesz, dupku?
Jezu!
Walnięty sukinsynu!
Odbiło ci!
Zobaczę cię na procesie.
Hotel Omni. Czym mogę służyć?
Proszę z panią Fuller.
Kto to?
Tamtej nocy pani ojciec próbował...
mnie złapać.
Chciał się spotkać.
Dlaczego?
Czuł, że coś mu grozi.
Rozmawiał pan z nim?
To brzmi dziwnie, ale
nie pamiętam.
Jak to?
Mówił pan o tym policji?
Nie, ale barman powie...
jeśli mu nie zapłacę.
Chryste!
Wiem, że mówię jak wariat.
Nie da się używać tej maszyny
bez efektów ubocznych.
Proszę o niej zapomnieć, zanim coś się panu stanie.
Skąd wrażenie, że już się znamy?
Może w innym wcieleniu.
Czy w Paryżu ma pani inne wcielenie?
- Nie chcę o tym mówić. - Dlaczego?
Przestałby się pan mną interesować.
Nie ma obawy.
Zatańczmy.
- Nie. - Tak, chodźmy.
Mam dwie lewe nogi.
To łatwe. Pokażę panu.
Świetnie panu idzie, mimo dwóch lewych nóg.
Może tańczyłem w innym wcieleniu.
Ma pan wrażenie, że już się spotkaliśmy?
Ja też.
Jak to możliwe?
Deja vu jest na ogół znakiem miłości...
od pierwszego wejrzenia.
Naprzód!
Nie ruszaj się.
O co chodzi?
O to samo.
O zabójstwo.
To pana wóz?
- Moja rejestracja. - Bez kitu.
To ujęcie z kamery w garażu pana firmy.
- Z tamtej nocy. - Nie rozumiem.
A ja tak.
Fuller chciał zamknąć firmę, więc go pan dziabnął.
Potrzebuję prawnika.
Był pan do 22:00?
Pracowałem z Whitneyem.
Był tam jeszcze ktoś?
Wpada pan w nałogi.
Pewnie to stres.
Zaraz zacznie pan pić.
Tom Jones. Widział pańskie zdjęcie.
Wygląda pan jak ktoś, z kim Fuller opuścił bar.
Złożył zeznanie. Mieliśmy być w kontakcie.
Ktoś nas ubiegł.
Znalazło się alibi.
Jest pan wolny...
póki co.
Co powiedziałaś?
Prawdę.
Spotkaliśmy się na drinka
a potem spędziliśmy razem noc. Byłeś w dzienniku.
Zobaczył cię i myślał, że się wzbogaci.
Powinnaś go widzieć. Był w kawałkach.
To recydywista. Mógł mieć wrogów.
Nic nie pamiętam, ale to nie znaczy, że to nie ja.
Nie jesteś zabójcą.
Fuller czegoś się dowiedział.
Zostawił mi tam informację.
Co zrobisz?
Wrócę po nią.
Ładowanie. Czas: 2 godziny.
Uruchom licznik.
Uwaga! Uruchom licznik.
ALARM
Licznik nieaktywny.
Ostrzeżenie.
TRANSFER ŚWIADOMOŚCI
TRANSFER ZAKOŃCZONY
Zaraz nasza kolej!
TURNIEJ
- Chodź! - Co?
O co chodzi?
Rusz się, John!
Co ty robisz?
Zdyskwalifikują nas!
U GRIERSONA
- Proszę. - Bardzo dziękuję.
Grierson!
Wezwę policję!
- Pogadajmy! - Ostrzegam!
Wezwę policję!
Posłuchaj!
Wiem, czemu tracisz przytomność.
I dlaczego potem nic nie pamiętasz.
Wiesz, gdzie byłeś 3 noce temu?
Kiedy to się zaczęło?
Pierwszy raz?
Około 4 tygodni temu.
A po raz ostatni 3 dni temu?
Trwa jakieś 2 godziny?
Żona myśli, że mam kochanki.
A strzępy wspomnień?
Miewa pan deja vu?
Byłem na wojnie.
Wciąż miewam koszmary.
Mówię o fantazjach.
Miewam je.
I w tych fantazjach uprawia pan seks z dziewczętami.
Po przebudzeniu czuję...
nawet zapach perfum...
- na ciele. - Urojony?
Zdaniem mojej żony...
jest prawdziwy.
Znalazłem to
kilka dni temu.
Pasuje?
Ożeniłem się ponad 35 lat temu.
I ani razu nie zdradziłem żony.
Ani razu.
Chodźmy się napić.
Ostrzeżenie. Licznik nieaktywny.
ALARM CIĄGŁY
Był pan tu kiedyś?
Nie stać mnie na to.
Ja stawiam.
Dobry wieczór.
To on.
Dobry wieczór.
- Miło znów widzieć. - Nawzajem.
Tylko członkowie.
- Panie Fuller, ten sam stół? - Oczywiście.
On jest ze mną.
Mogę pomóc?
Cześć, misiu. Przyjdę do ciebie za 5 minut.
Pogadajmy, "misiu".
Pamięta ją pan?
Skądże. Musiała mnie z kimś pomylić.
Pana martini.
Z kimś innym.
Niech pan się rozejrzy i wytęży pamięć.
Nie wiem.
Wolałbym wrócić do domu. Źle się czuję.
Nie ma pan wrażenia, że już pan tu był?
Proszę sobie przypomnieć.
Rozpoznaje pan kogoś?
Staram się.
Ją? Jak jej na imię?
Chyba...
Erika. Chyba ma na imię Erika.
Rozmawialiście?
Nie wiem.
Ta też wygląda znajomo.
Ma na imię Bridget!
Bridget... Tak.
Pamiętam Bridget.
Dał pan jej coś dla mnie?
List albo przesyłkę?
Ten barman...
Ma pan rację.
Napisałem list i dałem go jemu.
Jemu!
Szukasz czegoś konkretnego?
Kim jesteś?
Nazywam się Ferguson.
Kasjer.
A ja Clark Gable.
Gadałem z tym Fergusonem.
On nic nie wie.
Gdzie jest Fuller?
- Na górze. - Nie chrzań!
Myślisz że nie wiem co się dzieje? Muszę z nim pogadać.
Czytałeś list.
Co w nim było?
Wszystko.
Najpierw myślałem, że to żart.
Świat to imitacja. Bujda!
Ale nie jestem głupi.
Widziałem, jak ty i Ferguson robiliście zamianę.
I ten kawałek o "krańcu świata".
Jaki kawałek?
Zrobiłem dokładnie to, co kazał.
Nigdy nie pojechałbym...
do Tucson. Więc pojechałem.
MyśIę, co mi szkodzi?
Wciąż siedzę w mieście.
Wyruszyłem samochodem.
Jechałem przez pustynię.
Po chwili zostałem sam.
Tylkoja, upał i kurz.
Wliście przeczytałem...
"Nie zwracaj uwagi na znaki i nie daj się zatrzymać.
Nawet barykadom".
KONIEC TRASY
Gdy coraz bardziej zbliżałem się do miasta...
coś było nie tak. Żadnego ruchu,
ani śladu życia.
Wokół cisza i spokój.
Wysiadłem z wozu...
i zobaczyłem coś...
co wstrząsnęło mną do głębi mojej...
marnej duszy.
To prawda. Świat to imitacja.
Fałsz.
Po co miałby pisać
o granicach symulacji? Przecież je znam.
To ja pytam!
Chcę wiedzieć dlaczego.
Dlaczego nam to robicie?
Po co nas ogłupiacie?
- Miałeś nic nie wiedzieć. - Ale wiem.
A teraz pokaż mi
co jest prawdziwe.
To?
To prawdziwa krew?
I jak ci się to podoba?
Co się dzieje?
Wstawaj!
Gdzie jest list?
Otrząśnij się!
Nie będziesz już mnie bił?
To ty?
Ledwo cię wyciągnąłem.
Nie włączyłeś licznika.
Czemu robiłeś to sam?
Zabiłby mnie.
- Kto? - Ashton.
Jezu!
Dowiedział się wszystkiego. To pomyłka.
Cały ten projekt, eksperyment.
Rozwalamy życie innych ludzi!
Mówisz jak szalony.
Wiem, że właśnie się przejechałeś...
"Przejechałem się"?
"Przejechałem"?
To prawdziwi ludzie. Tacy jak ty i ja.
Jasne. Ponieważ
tak ich zaprogramowaliśmy.
Ale to tylko obwody elektroniczne.
Posłuchaj.
Zamykam cały ten cholerny interes.
- Jutro wszystko ogłoszę. - Nie możesz.
Nie wolno ci.
To 6 lat naszego życia.
Naszego.
Nie możesz wyciągnąć wtyczki i iść do domu!
Szukam Jane Fuller.
Już tu nie mieszka.
Zniknęła.
Wiesz dokąd poszła?
- Nie. - Hannon Fuller nie miał córki.
Popełniłem stary błąd.
"Nie wierz pięknym kobietom".
Więc kim ona jest?
Nie wiemy.
Skontaktowanie się z Francją zajęło nam kilka dni.
I wiesz co?
Oni też o niej nie słyszeli.
Pamiętasz mnie?
Pani Fuller wyjechała.
Odwiozłeś ją? Szukam jej.
Nie mogę. Przepisy zabraniają.
Douglas Hall. Szukam młodej kobiety.
Nazywa się Jane Fuller.
To chyba pomyłka.
Może podała inne nazwisko. Wzrost około 170 cm.
Włosy blond.
Czego pan od niej chce?
Przepraszam. Szukam Natashy Molinaro.
Tam, kasa 4.
Proszę. Dziękuję.
7 dolarów i 1 cent.
Proszę ją tu wsunąć.
Wydać gotówką?
Zrób zdjęcie. Starczy ci na dłużej.
Chyba mam deja vu.
Jaka torba?
Plastikowa.
Proszę.
Panie Hall!
Zapomniał pan karty.
Dzięki.
Nie ma za co.
Przepraszam, że się tak gapiłem. Pewnie to częste.
Tak, ale na ogół są to nie ci faceci, co trzeba.
Pan nie jest stąd?
Skąd to pytanie?
No cóż...
Mam zabawne uczucie, że już się spotkaliśmy.
Może w innym wcieleniu.
To by wszystko tłumaczyło.
Muszę wracać do mojej codziennej harówki.
Może się jeszcze zobaczymy.
7 dolarów 28 centów.
10 dolarów. Oto reszta. Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Natasha Molinaro...
lat 27, samotna.
Często zmienia miejsce pracy.
Pochodzi z Austin w Teksasie. Była kiedyś modelką.
Rzuciła szkołę.
Jej współlokatorka nie wie, co ona wczoraj robiła.
Molinaro chyba nie ma alibi.
Co jeszcze powiedziała?
Ostatnio Natasha źle się czuła.
Miewała ataki amnezji.
Wychodziła w nocy, spała w dzień.
Może to narkotyki.
Brała już kiedyś?
Nie. Jest czysta.
Bernie?
- Dobra robota. - Dzięki, szefie.
Wszystko ci wyjaśnię. Wybacz mi.
Spotkajmy się. Wbiurze Fullera.
Znam prawdę.
Gdziejesteś?
Powiedzmy, że na końcu świata.
Ile jest takich symulowanych światów?
Tysiące.
Ale tylko w tym powstała symulacja wewnątrz symulacji.
Tego nie oczekiwaliśmy.
Więc zabiliście Fullera.
Nie. Mnie przysłano po jego śmierci.
Miałam udawać jego córkę, przejąć firmę
i zamknąć ją. Ale on nas wykiwał.
Zmienił testament.
Jeśli nie ty go zabiłaś...
to kto?
Ja go zadźgałem.
Ale to nie byłeś ty.
Ktoś tobą grał. Przejął twoje ciało.
Użył mnie jak lalki.
Lalki nie mają duszy.
Nie mam jej, Fuller też nie.
Masz.
Fuller też.
Niewiarygodne.
To program. Nikt nie powinien poznać prawdy.
A ty i Fuller ją poznaliście.
Nie rozumiesz, co to znaczy?
Twoja teza ma jeden słaby punkt.
To wszystko jest na niby.
Wyciągniesz wtyczkę...
i ja zniknę.
I cokolwiek powiem...
czy zrobię...
nigdy nie będzie się liczyć.
Czemu nie znajdziesz tego, kto mną gra?
To dużo trudniejsze zadanie.
Mówiłam ci o mym drugim życiu.
Chodzi o mojego męża.
To on tobą gra.
On zabił Fullera.
Jestem jego postacią.
Odbiciem jego osobowości.
Pokochałam dobrego człowieka.
Ale coś się z nim stało.
Zaczął traktować symulację jak prywatne igrzyska.
Jak Fuller z seksem.
Grał boga i zatracił się w tym.
Polubił zabijanie.
- Stał się agresywny. - Jak to?
Groził, że mnie zabije.
Dlaczego?
Bo zakochałam się w tobie.
Nie znasz mnie nawet.
Znam.
Obserwuję cię od chwili stworzenia tej symulacji.
Twoją dobroć.
Twoją uczciwość.
Pokochałam cię, zanim cię spotkałam.
Jak możesz mnie kochać?
Nie jestem prawdziwy.
Nie można kochać snu.
Dla mnie jesteś najprawdziwszy na świecie.
Przygotowanie do ładowania
symulacji.
Postać gotowa do ładowania.
Początek transferu.
Koniec.
Cholera!
Do diabła!
Ładnie pan prowadzi.
Coś było na drodze,
musiałem ominąć i wpadłem w poślizg.
Jest pan pijany?
Nie piję.
Proszę dokumenty.
Nie wkluczyłem się... zostawiłem w domu.
Może w schowku na rękawiczki?
Poświecić?
Mam.
Proszę.
Wóz wymaga przeglądu.
Olej wycieka. To może być groźne.
I niech pan uważa.
Proszę zgasić silnik i wysiąść.
Proszę wyłączyć silnik. Natychmiast.
Niech pan otworzy bagażnik.
Ręce do góry. Odejść od wozu.
Cholera, człowieku, to Douglas!
Cofnij się!
Mówię, cofnij się!
To tylko żart!
Uwaga!
Przepraszam, że niepokoję...
ale pan Whitneyjest w budynku
i dziwnie się zachowuje.
Zaraz tam będę.
Wydział zabójstw policji L.A.
Mówi Jane Fuller.
Proszę z detektywem McBainem.
Musi mi pani sporo wyjaśnić,
"pani Molinaro".
Co u ciebie?
Te obrazki to twój świat?
Ashton.
Nie miałem pojęcia, że świat może być taki piękny.
Jakim cudem?
Wrzuciłem Fergusona do bagażnika. Potem nie pamiętam.
Sukinsyn.
Udało mu się.
Wkluczył się.
Ciekawe kto?
Co zrobiłeś ze światem?
- Wyłączyłem. - To włącz go z powrotem!
Nie wyłączaj!
Co ja ci zrobiłem?
Gdzie jesteś?
Co za widok!
Naprawdę jesteś bogiem.
Nie, Ashton, nie jestem bogiem.
Jestem taki jak ty.
Obwód scalony.
O czym ty mówisz?
To wszystko ułuda.
Taka sama jak twój świat.
Jesteśmy tylko symulacją w komputerze.
W maszynie.
Podobnej do tej gry.
Jeśli wrzucisz monetę, gracze ożywają.
Ten rzuca...
ten biegnie do bazy.
Jest pałka i jest piłka.
Grają, zbierają punkty.
Zaprogramowane poruszenia, napęd elektryczny.
My tylko ulepszyliśmy tę grę.
Teraz gracze mogą się bić
i wzajemnie topić. To duża frajda.
Ale w liście...
Świat to imitacja. List był do mnie.
Chodziło o mój świat.
Więc jak to jest?
Nad tym światem jest jeszcze inny?
Właśnie.
- Nie rozumiem. - Fuller się dowiedział.
Zabili go.
A czemu nie ciebie?
Może zabiją i mnie.
Może dlatego do mnie mierzysz.
Przykro mi, Ashton.
Utknęliśmy tutaj.
Ty i ja.
I inni.
Chcę to zobaczyć.
- Co? - Moją grę.
Oddycha.
Więc tu się narodziłem.
I tutaj umrzesz.
Co robisz?
Patrzę, jak śpisz.
Ile czasu ci zostało?
10 minut.
Cześć, kotku, jestem w domu.
Tęskniłaś do mnie?
David.
Kiedy go przejąłeś?
Jak widać, zbyt późno.
Wykonywałam zadanie.
Oczywiście.
Likwiduje system, prawda?
Może i jest diabelnie przystojny.
Ale co ty w nim widzisz?
Przypomina mi ciebie.
- Dawnego. - Wciąż taki jestem.
Nieprawda.
Czemu ich zaszlachtowałeś?
Dla zabawy.
Oszalałeś.
To tobie odbiło!
Zakochałaś się w pieprzonej symulacji.
Zrobiłam to dla zabawy.
Tak samo jak ty.
Kłamiesz. I pamiętaj, on jest częścią mnie.
To nieprawda.
W porządku.
Udawaj, że się z nim pieprzysz.
Dlaczego?
Chyba jestem zazdrosny.
Wszystko gra?
Dlaczego tak długo?
Jak się pani domyśliła że będzie chciał panią zabić?
Wiedziałam, że chce się wkluczyć.
On nie żyje?
Jak amen w pacierzu.
Czy ktoś mnie teraz wyłączy?
Zrobi mi pani przysługę?
Gdy pani wróci do siebie
proszę dać nam już spokój.
WSKAŹNIK ZABÓJSTW SPADŁ
"21 czerwca, 2024."
Gdzie ja jestem?
Chodź, pokażę ci.
Jane, jesteśmy głodni!
Powiedz Virginii, że czekamy.
To mój ojciec.
Pierwowzór Fullera.
Mam ci tyle do opowiedzenia, Doug.